het spookt weer de gezichten zijn me bekend ik heb angst voor mezelf daar dicht een dichter en daar speelt een dode rechter op een trompet daar het beeld van een gehangene ben ik dat? is dat mischien mijn graf? wie ben ik eigenlijk...... was het maar dag
refrein: sommige nachten kan men niet ontvluchten sommige ruimten dwingen je te blijven je bent alleen met je fantasie en je bent bang want je kunt ze niet verdrijven dat zijn die lange nachten maar zet door de uren die je zo bevangen daar waar de ziel tegen je zegt je moet een ander worden
nu over een heuvel lopen zomaar in de regen een bewolkte hemel hindert me niet of bomen of een rozenstruik benaderen of een vriendelijk gezicht maar nu geen duisternis nu moet ik niet alleen zijn er moet toch ergens nog een beetje wijn zijn wie gaat er nu met zichzelf naar de recht bank waarom kan deze ik niet mijn zijn was het maar licht