Ergens vind ik vast
Een doorgang in het wilde gras
Dat stug in staken staat te bloeien
Zou willen dat het anders was
Dat ik niet zo had hoeven zoeken

Voeten op pijnlijke stekels geplaatst
Handen aan halmranden opengehaald

Maar alles beter dan daareven
Vertroebeld vechtend met een draak
Die om het even wie zou kunnen wezen
Die mij allang niet echt meer raakt
Ben ik in wachten zat geworden
En opgestaan, op weg gegaan